Eindelijk gelukt!

Je herkent vast de situatie dat je iets heel graag onder de knie wil krijgen, maar het lukt niet. Je zoekt in boeken naar tips, googelt je een slag in de rondte en probeert het nog maar eens een keer, maar zonder resultaat. Die ervaring had ik met macarons! 

Al jaren geleden probeerde ik ze een keer te bakken op de simpele manier, met koudschuim, maar dat werden geen mooie macarons. Behalve de geweldige kleurtjes hebben mooie macarons namelijk een voetje aan de onderkant van beide helften. Later heb ik het met Italiaans schuim geprobeerd, maar toen had ik nog geen kookthermometer. 

En nu... eindelijk, zijn ze gelukt! De kookthermometer in huis, keurig aan de instructies van Rutgers Bakbijbel gehouden en wow, wat was ik trots op mijn prachtige voetjes! Omdat ik graag een salted caramelvulling wilde maken, was het kleurtje helaas niet zo spetterend, maar volgende keer ga ik voor fel, feller, felst!

Zijn het geen plaatjes?

Volgens mij heb ik er in mijn enthousiasme ook een tikje te veel vulling tussen gedaan, maar man, wat was dat lekker. Iedereen hier vond ze heerlijk, terwijl we ooit in Frankrijk bij een bakker op de stoep hadden geconcludeerd dat de macaron een overgewaardeerd koekje was. 

Om het succesverhaal nog een beetje te verlengen -en omdat het amandelmeel op moest- maakte ik ook nog bokkenpootjes. Ook met eiwitschuim (maar niet gekookt ;) ) en amandelmeel, en een vulling ertussen. In dit geval was de vulling zelfgemaakte botercrème met banketbakkersroom. Gedoopt in de pure chocolade waren ze heerlijk! Wel jammer dat het knapperige er snel vanaf is, ze worden een beetje chewy.

Zo komen ze uit de oven.

Vers gedipt in de chocolade.

Nu ga ik snel bedenken waar ik me de volgende keer aan ga wagen, want nu de macarons gelukt zijn, moet ik natuurlijk een nieuw project!

Boterhartjes

Nu Valentijnsdag in aantocht is, zijn hartjes extra populair. Deze hartjeskoekjes maakte ik met hetzelfde recept, maar dan in twee variaties. Ze zijn niet ingewikkeld om te maken en smaken echt heel lekker.

Het recept komt uit mijn nieuwe favoriete boek Bakbijbel van Rutger van den Broek. Wat een superboek is dat! Alles wat je ooit zou willen bakken staat erin. De recepten zijn ook precies beschreven zoals ik het graag zie. Vaak zijn in bakboeken die door professionals geschreven zijn de beschrijvingen redelijk summier. Bij de Bakbijbel kun je merken dat Rutger een echte thuisbakker is en weet wat voor info je nodig hebt om het recept zeker te laten slagen. Genoeg gekletst; hier komt het recept:

 Je hebt nodig:

•  250 g bloem
• half ei
• kwart tl zout
• 185 g boter (echte roomboter, altijd!!!)
• 125 g witte basterdsuiker
• geraspte schil van halve citroen
 

Zorg dat de boter op kamertemperatuur is.

Doe alle ingrediënten bij elkaar in een kom of op je aanrecht

en kneed ze tot je een lekker deeg hebt. Verpak het deeg in

plastic folie en leg het voor minimaal een uur in de koelkast.

Verwarm eerst de oven voor. Hij moet op 175 °C, behalve als je een heteluchtoven hebt. Die moet je vaak 15 °C lager zetten. Rol het deeg uit op je aanrecht. Dit gaat het beste met een beetje bloem eronder, en eventueel een stuk plastic folie aan de bovenkant tegen het plakken aan de roller. Zorg dat het ongeveer 5 mm dik is en steek er koekjes uit.

Leg de koekjes op een met bakpapier beklede bakplaat. Je ziet op de foto geen bakpapier, omdat ik een soort siliconen bakpapier heb dat herbruikbaar is. Ooit bij de Aldi gekocht, echt heel handig!

Bestrijk de koekjes met losgeklopt ei (dat is dus een extra ei, of de resterende helft van het eerste)

Zoals je ziet heb ik de helft maar bestreken, omdat ik twee versies van het koekje wil maken. Zet ze 15 a 20 minuten in de oven, liefst in het midden. Blijf goed kijken naar de randjes. Als die een beetje lekker bruin zijn mogen ze eruit. Alle koekjes zijn nog zacht als ze uit de oven komen. Dat hoort! Laat ze 10 minuten afkoelen op de bakplaat en leg ze daarna op een rooster om helemaal af te koelen.

Zo komen ze uit de oven. De met ei bestreken koekjes hebben zo'n grappig glimmend laagje. Een amandel erop zou ook mooi staan, maar ja, dat zie ik nu pas. De andere helft van de koekjes heb ik voor de helft in de gesmolten chocola gedoopt. Ook heerlijk!