Emoji-koekjes

Toevallig was het afgelopen zondag emoji-dag. Ik wist het ook niet hoor, het lijkt wel of er steeds meer van die internationale dagen bijkomen. Wel toevallig, omdat ik deze koekjes had gemaakt voor de kinderen in mijn klas. Voor allemaal een emoji-koekje, om ze te bedanken voor dit gezellige schooljaar en als afscheidscadeautje.

Waarom deze emoji's, vraag je je misschien af? Dit jaar zat ik voor het eerst in een whatsapp-groep met de kinderen van mijn klas en dat vond ik best een mijlpaal. Hoewel het als een soort noodzaak ontstond, omdat er in het begin van het jaar wat gedoe in de groep was over whatsapp berichtjes, vond ik het vooral gezellig en handig. Groep 7 zegt voornamelijk 'hey' 'hoi' 'wdj' (wat doe je) en 'wat ga je eten?' tegen elkaar, maar we konden ook meteen de foto's zien van nieuwe zusjes, kinderen die na een klap op het hoofd in het ziekenhuis verbleven, nieuwe en oude huisdieren, krukken, gips en al het andere wat speelt in het leven van een gemiddelde groep 7. Handig was ook dat ik ze kon herinneren aan dingen die meegenomen moesten worden of toetsen die geleerd moesten worden. De emoji's leukten de berichtjes altijd op en dat deed me besluiten deze koekjes voor ze te maken.

Ze vonden ze hartstikke leuk, en ook op whatsapp kwamen ze nog terug. Verbaasde gezichtjes met een hap eruit en gebroken verliefde emoji's. 

Het was een gezellige klas, deze groep 7, met een groot gevoel voor humor en ze konden hard werken. Ik lees deze vakantie nog even met ze mee in de whatsapp groep, maar daarna ga ik ze echt verlaten. Mijn volgende groep is te jong voor een telefoon, tenminste, dat hoop ik wel voor ze. Eerst genieten van mijn vakantie, en dan naar groep 3.

Homebaked DIY

Koekjes aan iemand geven als cadeautje is natuurlijk al heel leuk. Maar in zo'n leuke pot is het helemaal een feestje! Bij Xenos was er een actie; als je een glazen pot kocht, kreeg je er een glasmarker van Edding bij. Met zo'n marker kun je op glas schrijven of tekenen en het blijft er gewoon opzitten na het afwassen. Of het ook blijft zitten na een rondje in de vaatwasser weet ik niet, aangezien beide oma's nog zelf met de hand afwassen. Lijkt me trouwens toch beter bij zo'n pot!

De koekjes in bovenstaande pot zijn naar een recept van Laura's bakery klik en smaakten geweldig. Sterre decoreerde de pot. Wat handig is met glas, is dat je er papier achter kunt plakken, zodat je de letters netjes over kunt trekken. Dat kan met porselein natuurlijk niet.

De andere kant van de pot zag er zo uit.

De volgende pot was voor de andere oma, al wat langer geleden. We maakten kerstkransjes, naar een recept uit de Allerhande. Ze waren heerlijk, misschien wel lekkerder dan 'echte' supermarktkransjes, die ik ook al zo heerlijk vind! Het geheim zit hem natuurlijk in het gebruik van roomboter. Alles wordt stukken lekkerder met roomboter!

De tekst op deze pot was: Huisgemaakt met liefde....

...en dat proef je!

Achterstallig onderhoud?

Eigenlijk was het plan om elke week te laten zien op dit blog wat ik allemaal gemaakt had die week. Afgelopen weken zijn echter zo voorbij gevlogen, dat ik niets meer zou kunnen maken, als ik mijn blog ook nog wilde bijhouden. Vandaar een soort van achterstallig onderhoud, met lekker veel foto's!

Eerst maar eens de taarten:

 

 

Voor Tibor moest er een taart komen met het spel Clash of Clans.

 

 

Deze taart was voor zijn broer Boris, die zijn Eastpack rugzak graag in de vorm van een taart wilde zien.

 

 

Joeri is helemaal gek van alle vlaggen, en kreeg daarom een vlaggentaart. Ik heb wel voor de wat makkelijkere vlaggen gekozen, aangezien ze wel echt moeten lijken, natuurlijk!!

Joeri wilde op school koekjes uitdelen. Hij koos voor Angry Birds, de rode vogels en de varkentjes natuurlijk!

 

 

Sterre maakte kerstkoekjes. Voorbeeld gezien op Pinterest, en nagemaakt door Sterre, met maar een heel klein beetje hulp. Ze waren voor de meisjes uit haar klas.

Sinterklaas is hier natuurlijk ook niet ongemerkt voorbij gegaan. We vierden het met vrienden, compleet met surprises en de bijbehorende gedichten. Wat een heerlijk avondje was dat! Ik had Sterre getrokken en maakte een zwarte Piet van Manuel Broekman. Manuel stond een aantal maanden als etalagemateriaal bij de Etos en ik mocht hem na de actie mee naar huis nemen! Alleen zijn ogen waren zichtbaar, maar Sterre herkende hem natuurlijk meteen. Hij staat nu, uitgekleed natuurlijk, bij haar op de kamer.

 

Voor op school maakte Bente een korfbalshirt, en ik een uil.

 

 

En tenslotte toch nog een haakwerkje... Esther wilde wel een telefoonhoesje, dus ik maakte deze voor haar. Ik gebruikte katoen met verschillende kleuren en dat geeft een heel leuk effect. Het patroon is te vinden op wolplein.

Drukke weken

Op school zijn het drukke weken geweest. Niet alleen hadden we oudergesprekken, maar ook het project techniek is afgesloten. We hadden met de klas een aflevering van het bekende programma Checkpoint gemaakt, en die ging tijdens de tentoonstelling 'in première'.

 

Verder heb ik een taart en koekjes gemaakt voor Mathijs, ons buurjongetje, die 4 werd. Hij deelde tractorkoekjes uit, en op zijn taart moest een dino komen. Ik heb dus het draakje van Debbie Brown omgetoverd tot dino, maar hij bleef toch wel erg veel op een draakje lijken. Maakt verder niet uit, Mathijs vond hem toch wel leuk!

 

 

 

Voor buurmeisje Mara heb ik nog een muts gehaakt, van de wol die over was van de Myboshi van Esther. Kon makkelijk voor zo'n klein eigenwijs koppie.

 

Sterre had zelf wol uitgezocht voor haar colsjaal. Deze sjaal was naar een simpel patroon dat ik op internet heb gevonden en heel lekker weg haakte!

 

 

En natuurlijk wilde ik dit weekend weer wat lekkers uitproberen. Uit het boek van de Hummingbird Bakery maakte ik de Carrot Cake. Ik was eigenlijk geïnspireerd door mijn ouders. Ze hadden een high tea gedaan en zelfs mijn vader (die bekend staat als moeilijke eter) vond de worteltaart heerlijk. Deze taart smaakte overigens ook prima, vooral met dat heerlijke roomkaasglazuur. Het is wel een machtige hap, dus kleine stukjes snijden en eten! 

 

Staat lekker scheef op de foto, dit puntje taart. Dat kwam omdat ik natuurlijk weer bijna vergeten was om de foto te maken, en dit laatste overgebleven puntje al uitgebreid de tijd had gehad om scheef te zakken!